elektrikler…

Elektrikler giderken sessizce,
Gün yüzüne çıkarken karanlıklar derinden
Mum ışığı karanlık olmuşken geceye
Ve bir yudum viski daha kaybolurken bedeninde..
Hani yenisi nerde diye beklerken..
Müzikten başka sessizlik yokken çevrende
Uçururken seni düşler diyarına.
Yüzerken sen notaların arasında, daha derine dalmalıyım derken..
İşte benim dünyam bu olmalı diye düşünürken ve aniden…
Elektrikler geri gelir ya gürültülü,
uykuya dalarken karanlıklar, derinlere..
Mum ışığı ışıtamazken aydınlığı.
Yine bir yudum viski daha kaybolurken bedeninde.
Hani yenisi nerde?
Beklemeye devam ederken sen.
O an müzik duyulmaz olmaya başladığında gürültüden,
düşerken gerçek hayata,
boğulurken gürültülerin arasında,
kurtulmak isterken sen..
Derinlere çeker seni.
Hayır! Bu dünyada olmamalıyım derken..
Ve aniden…
İşte buradasın…

Yazar / Orbay

 

Leave a comment

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir