NASA’nın aydaki yeni su keşfi gelecekteki görevlere yardımcı olabilir
(NASA) günler öncesinden ipuçlarını verdiği keşfi duyurdu ve tek doğal uydumuz olan Ay’da su bulunduğuna dair nihai kanıtlara ulaşıldığını açıkladı.
Daha önce Ay’ın gölgede kalan kraterlerindeki keşfedilen suyun aksine, bilim insanları Ay’ın Güneş gören yüzünde su molekülleri tespit etti.
Pazartesi günü yaptığı açıklamaya göre NASA, ay yüzeyinin güneşli bir bölümünde su molekülleri keşfetti.
Kızılötesi Astronomi için Stratosfer Gözlemevi’nin (SOFIA) yardımıyla ortaya çıkan bu keşif, suyun daha önce beklendiği gibi sadece ayın en soğuk, en karanlık kraterlerinde donmakla kalmayıp ay yüzeyi boyunca var olabileceğini gösteriyor.
Mānoa’daki Hawaii Üniversitesi’nden Casey Honniball liderliğindeki Nature Monday’de yayınlanan çalışma verileri, Calvius’un yüzeyinde bulunan bir metreküp ay toprağında kabaca 36 ml su olduğunu ortaya çıkardı. Krater yüzeyin altında daha fazla su olma olasılığını işaret ediyor. Araştırmacılar arasında ki canlı organizma arama ve keşif tartışmasında, bahsi geçen su keşfinin ay ve ötesine yapılacak gelecekteki görevler için faydalı olabileceğini söyledi .
Ayın yüzeyi sert çok az atmosferi var ve güneş ışığında +126 dereceye ulaşabilir. Çetin şartların yaşandığı bir bölgede su bulunması şaşırtıcı, çünkü su normalde Dünya’da 100 derecede ve Ay’da çok daha da düşük bir sıcaklıklarda buharlaşıyor. Daha önce ayın karanlık, dondurucu bölgelerinde buz gözlemlenmişti.
NASA’nın İnsan Keşif ve Operasyonlar Misyonu Müdürlüğü’nün baş keşif bilimcisi Jacob Bleacher, canlı tartışmada “aydaki suyun kullanılabilir ve erişilebilirse, içmek için kullanılabilir, oksijene dönüştürülebilir veya yakıt olarak kullanılabilir” dedi.
Ay’da su nasıl var?
Ayın güneşli bölgelerinde suyun varlığı iki nedenden dolayı bu kadar ilgi çekici; Birincisi oraya nasıl gittiği, ikincisi de orada nasıl kaldığı…
Ay’a nasıl geldiğiyle ilgili birkaç teori var. Birincisi, su molekülleri içeren mikrometeoritlerin ayın yüzeyine çarpması ve bu molekülleri biriktirmesidir. Bir diğeri ise, aya hidrojen molekülleri taşıyan güneş rüzgârlarının, bazı minerallerde bulunan oksijen atomları ile reaksiyona girerek hidroksil (OH) oluşturmak üzere birleşerek daha sonra sıcak mikrometeorit çarpmalarından gelen radyasyonda suya dönüşmesi olabileceği yönelik.
Kaynak:
Özgün Çağrı Cankat Kayadelen
